uymasadakodum.com

bu adamı, buray-ÅŸuray oray eÄŸin’i, ilk gördüğüm günden beri sevmem. (bu arada baktım tdk’dan oray diye isim olurmuÅŸ; ÅŸehirli demekmiÅŸ! cuk oturmuÅŸ ismi o zaman sanki. bu adam zaten kıçını yırtıyo en ÅŸehirli benim diye, demek ki hakkaten insanın ismi yaÅŸamını belirliyo bi derece…) benim sevmediÄŸim insan tiplerinden. bazen, nadiren de olsa doÄŸruları söylese bile tarzı yüzünden onaylayamıyorum iÅŸte. ilk kez bi televizyon makinasında gördüydüm adamı. uzun bi süre neden konuÅŸamadığını anlamaya çalıştıydım. hatta türkiye’de yaÅŸayan bi insanın bu kadar bozuk bi türkçesi olamıycağını düşünüp kesin amerika’dan yeni gelmiÅŸtir falan dediydim kendi kendime. öyle diilmiÅŸ, sadece özentiymiÅŸ abimiz, sonradan öğrendim. önemli de diil gerçi, baÅŸta da dediÄŸim gibi hiçbiÅŸiy söylemeden sadece dursa bile mesela kıl kapabiliceÄŸim bi tip. o akÅŸam gazetesindeki köşeci pozu nedir öyle ya mesela? (zümrüt’te çektirdiÄŸimiz mezuniyet fotoları gibi, insanın bi daha görmek istemiyceÄŸi tipte bi foto adamın yıllardır köşe fotosu.)

hah, bu uzun girizgah ÅŸundan, bu adama yeni kıl olmadım, yıllardır kılım ama herkesin aÅŸağı yukarı benim gibi düşündüğünü varsaydığımdan bu konuda üzerine klavye oynatmak anlamsız geldiydi. dün bi yazısını okudum pek mühim yazarımızın. pınar kür dünkü kurban. kadın sigara yasağını eleÅŸtirmiÅŸ. kadın aynı benim de geçenlerde savunduÄŸum gibi, sadece avrupa’da yapılıyor diye; hiç tartışılmadan bu yasağı uygulamaya koymanın yanlış olabiliceÄŸini söylemiÅŸ. oray kardeÅŸ hemen etiketi yapıştırmış: “gerici”! ilkokul çocukları gibi ya! ne kadar kolay yapıştırmış etiketi, gerici!

“ne alakası var ÅŸimdi kadının söylediÄŸiyle gericilik arasında hırt!” derler adama… kadın basitçe ülkeyi tümden etkiliycek bu yasağı tartışmak istemiÅŸ. aman allahım! ne kadar büyük bi gericilik ya! ama zaten bu adamda bi etiketlendirme hastalığı var: muhammed deyince tarikatçı, devlet bankasından kredi alınca iktidar kuklası olunuyo mesela oray’a göre.

family guy’da neil goldman diye bi tip var. ben oray’ı onun 200 kilo almış haline benzetiyorum. böyle sapık hırsları olan, lise de über-looser olduÄŸu için herkesin dalga geçtiÄŸi, sonra da “ahanda ben yazar oldum, ÅŸimdi herkesi ezme sırası bende” triplerine girmiÅŸ, zavallı, kayıp bi genç adam. (neil diil, oÄŸraÄŸÄŸy. oray neil’in 10 sene sonraki hali olabilir.)

bu ülkede iÅŸini iyi yapamamak ödüllendiriliyo. hatta iÅŸini bilerek ve isteyerek kalitesiz ve kötü yapıyosan bi anda yükseliyosun falan. bekir çoÅŸkun, ismet berkan, hıncal uluç, ertuÄŸrul özkök gibi aynen…  bu oÄŸraÄŸÄŸy eÄŸik de aynen böyle iÅŸte.

erol büyükburç’la kapışmıştı tv’de geçen sene sanırsam. orda, vasat olan herÅŸeye karşıyım mealinde biÅŸiyler söylemiÅŸti. sözünün eri olup kendini gözlerimizin önünden kaldırmasını beklemek çok mu fazla olur acaba?…

(…flaÅŸ…flaÅŸ…bu etiketlendirme hastalığı üzerine biÅŸiyler daha yazasım var, az sonra…flaÅŸ…flaÅŸ…)